Sprawę cen ropy naftowej i produktów naftowych w obrocie wewnętrznym między krajami socjalistycznymi uregulowano po raz pierwszy w 1958 r. na IX Sesji RWPG. Przyjęto wtedy, że w rozliczeniach stosowane będą ceny niezmienne, tzw. „ceny stop”, określone na podstawie aktualnie obowiązujących średnich cen światowych.Na tej podstawie przez blisko 17 lat Polska płaciła Związkowi Radzieckiemu stałą cenę za importowane stamtąd w ramach umów wieloletnich ropę i produkty naftowe.Zasady „cen stop” nie dało się utrzymać po roku 1974, tj. po wybuchu światowego kryzysu naftowego. Stała się ona nieżyciowa i nierealna. Tak więc na 70 posiedzeniu Komitetu Wykonawczego RWPG w styczniu 1975 r. postanowiono, że w obrocie wewnętrznym kraje socjalistyczne stosować będą zasadę cen kroczących.




